Welkom op de Gravenstek

 

Het gat in de hand: over dotatieverstrekkers en shopaholics -  door Osceola (april 2014)

Hier is Osceola weer. Hij weet dat België proberen te begrijpen soms is als uitglijden over een bananenschil: het kan de gezondheid ernstige schade toebrengen. Hoe komt het, vraagt hij zich af, dat Vlaanderen – tot jolijt van zijn linkse kunstminnende elite – ook na een halve eeuw staatshervormen nog altijd zo jammerlijk lijkt op het Belgique à Papa waarvan het willens nillens het adolescente kind is? Zoals een nooit volwassen geworden kroonprins?

Vlaanderen (en trouwens de andere Belgische G&G, Gewesten & Gemeenschappen): in feite al lang zo jong niet meer, maar nog altijd verslaafd aan de softdrugs van de dotaties.
Het antwoord is dat België helemaal geen gedecentraliseerd land is. Het is eerder zoals een gezin uit een sitcom waarin cynische pubers keer op keer de – geen wonder bijna lege – portemonnee van hun wilszwakke vader kapen. Aan de pubers kent men de ouders, en het zwakke België heeft zwakke deelstaten gebaard. Dat was naar alle waarschijnlijkheid ook de bedoeling. België is géén federale staat. En ook N-VA spreekt zich niet uit tegen dit unitaire dotatiesysteem.

 

Eerste aflevering: Het vliegenpapier-effect, of het effect van de opgeblazen uitgaven, dat de G&G toelaat een spelletje te spelen met de eigen kiezers.

Lees meer

Tweede aflevering: het weke budget-effect, of het effect van de opgeblazen tekorten, dat de G&G toelaat een spelletje te spelen met de federale overheid.

Lees meer


De zesde staatshervorming: oplossing of symptoombestrijding? - door Bart Maddens

Dat de zesde staatshervorming die naam niet waardig is, hebben van bij de eerste akkoorden al heel wat onderzoekers uit diverse stromingen binnen de Vlaamse Beweging gesteld (onder meer de Gravensteengroep). Nu krijgen deze commentatoren gelijk van een groep neutrale juristen en constitutionalisten. Hun bevindingen zijn vernietigend voor het politieke spel dat de Vlaamse regeringspartijen mee hebben gespeeld, vooral wat betreft de bevoegdheidsoverdrachten naar de zogenaamde deelstaten. Deze overdrachten zijn te gefragmenteerd en zitten proppensvol uitzonderingen, kunnen dus niet consequent zijn; veel ervan zijn louter ‘uitvoerende’ overdrachten en dus zogenaamde loketbevoegdheden; over het algemeen perken ze de autonomie van de deelstaten in, eerder dan die uit te breiden. Niet alleen zomaar symptoombestrijding dus, maar een soort containment policy van het autonomiestreven in Vlaanderen in ruil voor de splitsing van BHV. Dit sterkt velen in het duistere vermoeden dat de ‘Bocht van Beke’ in juli 2011 vooral te maken had met een soort trade-off tussen CD&V en PS: matiging inzake centrifugale maatregelen (tegemoetkoming aan PS) in ruil voor clementie inzake Arco (tegemoetkoming aan CD&V). Bart Maddens brengt verslag uit van een ontnuchterend colloquium.

Lees meer


Gij zult geen vrouw minachten omdat ze vrouw is (deel 2) - door Magda Michielsens

De seksisme/antiseksismewet: ziet u al de eerste man/vrouw/transgender een jaar in de cel brommen omdat hij/zij in het openbaar een andere man/vrouw/transgender ‘gereduceerd heeft tot zijn/haar geslacht’ zoals deze wet het uitdrukt? Magda Michielsens, feministe en auteur van een rapport over seksisme, vindt dat deze wet zich gedraagt als een olifant in de porseleinwinkel. Omdat de wet hun zaak ridiculiseert noemt ze hem zelfs een automutilatie voor feministen. Niemand kan nog een ander in de loop van een twistgesprek of een meningsverschil van seksisme beschuldigen, want ofwel gaat het om een strafrechtelijke beschuldiging, ofwel gaat het om laster. Het is dus ofwel aangifte doen, ofwel zwijgen. Het collectief onbewuste (impliciete aspecten van taal en gebaar) kan gewoon niet door wetten worden aangepakt.

(Hier volgt het tweede deel; hierbij vindt u ook de volledige tekst in pdf)

Lees meer



Gij zult geen vrouw minachten omdat ze vrouw is (deel 1) - door Magda Michielsens

Hoe zullen we hem noemen, de wet die onlangs werd gestemd: de ‘seksismewet’ of de ‘antiseksismewet’? Komt op hetzelfde neer, moet Magda Michielsens gedacht hebben, want deze wet is sowieso om vele redenen verwerpelijk – en ja, ook om feministische redenen. Michielsens kan het weten, want ze is de auteur van een rapport over het concept seksisme, waarvan de slotconclusie luidde dat er vooral geen wetten in die zin moesten worden gemaakt. Het gaat niet zomaar om een onschuldige symboolwet, want hij heeft wel degelijk reële, ongewenste en nefaste effecten. Een ervan is het ‘chilling effect’ dat ervan uitgaat. Dat is een technische term voor wetgeving die een ontradend effect heeft op de vrije meningsuiting. En meer in het algemeen vindt de auteur dat de overheid zich niet via strafrecht moet bemoeien met gedragingen die in laatste instantie niet in of door strafrecht te vatten zijn.

(Hier volgt het eerste deel; hierbij vindt u ook de volledige tekst in pdf)

Lees meer