Welkom op de Gravenstek

 

Gij zult geen vrouw minachten omdat ze vrouw is (deel 1) - door Magda Michielsens

Hoe zullen we hem noemen, de wet die onlangs werd gestemd: de ‘seksismewet’ of de ‘antiseksismewet’? Komt op hetzelfde neer, moet Magda Michielsens gedacht hebben, want deze wet is sowieso om vele redenen verwerpelijk – en ja, ook om feministische redenen. Michielsens kan het weten, want ze is de auteur van een rapport over het concept seksisme, waarvan de slotconclusie luidde dat er vooral geen wetten in die zin moesten worden gemaakt. Het gaat niet zomaar om een onschuldige symboolwet, want hij heeft wel degelijk reële, ongewenste en nefaste effecten. Een ervan is het ‘chilling effect’ dat ervan uitgaat. Dat is een technische term voor wetgeving die een ontradend effect heeft op de vrije meningsuiting. En meer in het algemeen vindt de auteur dat de overheid zich niet via strafrecht moet bemoeien met gedragingen die in laatste instantie niet in of door strafrecht te vatten zijn.

(Hier volgt het eerste deel; hierbij vindt u ook de volledige tekst in pdf)

Lees meer



Een zuil van zelfbediening: de bode en de boodschapper - door Jean-Pierre Rondas

Met een kristallen bol over Een zuil van zelfbediening


Eind maart 2014 verscheen Peter Dedeckers boek Een zuil van zelfbediening. Uitgever Pelckmans organiseerde een persconferentie, maar – typisch voor het huidige klimaat in Vlaanderen – vond hij maar geen inleider, noch bij de actieve onderzoeksjournalisten, noch bij de actieve wetenschappers. Dus kwam hij maar bij de ‘niet meer actieve’ Jean-Pierre Rondas terecht. Die had immers de voorgeschiedenis van de hele combine ACW-Arco-Dexia-CD&V uit de doeken gedaan in zijn boek De hulpelozen van de macht (2012). Met deze kristallen bol gewapend begon JPR aan zijn lectuurverslag van dit ontluisterend geschrift.

 

Maar nog typerender voor het huidige politieke klimaat was dat Dedeckers partij N-VA dit leesverslag maar liever niet in een persmap opnam. Waarom niet? Hier verduistert JP’s kristallen bol. Aan de lezer om uit te maken wat er misschien aan scheelde.

Lees meer



De Nederlanden wenken  - door Jean-Pierre Rondas

Het grootste bezwaar dat tegen confederalisme wordt ingebracht luidt dat het in België niet mogelijk is. Confederalisme vooronderstelt immers het bestaan van onafhankelijke staten of landen die nadien voor bepaalde, welomschreven doeleinden in een los verband willen samengaan en die deze ambitie in een verdrag bezegelen.

Sinds de Franse Revolutie wordt aan deze voorwaarde op het Belgische territorium niet voldaan. De Belgische staat is immers een unitair/federale constructie en hij zou zich dus eerst in onafhankelijke eenheden moeten opsplitsen opdat deze eenheden nadien gezamenlijk confederaal zouden kunnen gaan.

Tenminste, zo wil het de zogenaamd ‘wetenschappelijke’ definitie van confederalisme. De vraag is echter of deze definitie nog aan de 21ste-eeuwse realiteit beantwoordt. Her en der in Europa en elders ontwikkelen zich namelijk mogelijkheidsvoorwaarden voor een nieuwsoortig, asymmetrisch confederalisme dat helemaal niet aan de ‘wetenschappelijke’ en historistische maatstaven hoeft te voldoen. En toch gaat het om een, zo men wil retrograde, confederalisme dat zich ontwikkelt in confederale ruimtes.

De Brits-Ierse eilanden vormen zo’n confederale ruimte. De Lage Landen zijn flink op weg er ook een te worden. De consequentie ligt voor de hand: dan wenken de Nederlanden.

Jean-Pierre Rondas begint zijn verhaal met vijf blauwe pakken.

Lees meer


 

In welk Vlaanderen wil u leven ? (door Edi Clijsters – 12 februari 2014)

Edi Clijsters ziet de verkiezingsaffiches van CD&V met een Kris Peeters die aan de kiezer vraagt in welk Vlaanderen hij wil leven. Deze vraag werpt de auteur een halve eeuw terug in de tijd, naar het antwoord dat Mark Grammens anno 1965 op diezelfde vraag al gaf: wij willen niet leven in een Vlaanderen dat slechts een afkooksel zou zijn van Belgische slechte gewoonten. 

Lees meer